← Alle locaties
Vestingwerk

Het Fort des Dunes in Leffrinckoucke

Leffrinckoucke, Opaalkust

Over deze plek

Na de oorlog van 1870, werd het Fort des Dunes van Leffrinckoucke tussen 1878 en 1880 gebouwd om de haven van Duinkerke te beschermen. Het fort, ontworpen volgens het Séré des Rivières-model, is het enige fort op het vasteland langs de kust en strekt zich uit over 50.000 m², een indrukwekkende plek met een rijke geschiedenis.

Deze plek was het toneel van Operatie Dynamo tijdens de Slag om Duinkerke in 1940, een waar drama waarbij talrijke Franse, Belgische en Britse soldaten omkwamen als gevolg van de Duitse bombardementen op 2 en 3 juni. Vier jaar later werden er acht verzetsstrijders gedood, die nu begraven liggen op de begraafplaats aan de voet van het fort.

De Duitse bezetting heeft sporen achtergelaten, zoals het kruitmagazijn dat werd omgebouwd tot een theaterzaal.

Een fort waar u veel over te leren hebt dankzij rondleidingen van ongeveer 1,5 uur, een route met audiogids over het gehele buitenterrein, of tijdelijke tentoonstellingen in het fort zelf. Een geanimeerde maquette helpt u bovendien om Operatie Dynamo beter te begrijpen.

Een plek die u niet mag missen en die ons een echte herdenkingsplaats laat zien.

Andere plekken om te ontdekken

Vestingwerk

Vestingcomplex van Vauban

Gravelines

Gravelines heeft zijn bastionomwalling volledig behouden; deze vesting werd in 1558 herbouwd op een middeleeuwse muur uit de 14e eeuw. Dit architectonische juweel is aangemerkt als „Monument Historique“ binnen de omtrek van de prachtige Porte aux Boules. Tijdens een wandeling over de weergang kunt u de 17e-eeuwse wachtgebouwen ontdekken, de watertank waarvan de gewelfde ruimte op natuurlijke wijze water opsloeg en filterde, en de kazernes Varennes en Uxelles. Het geheel is uitgegroeid tot een culturele ruimte waar het museum voor originele tekeningen en prenten is gevestigd en dat het culturele leven van de stad huisvest. Een reeks hedendaagse sculpturen van Charles Gadenne zorgt tijdens de wandeling voor een aangrijpend moment.
Vestingwerk

Fort van Mimoyecques

Landrethun-le-Nord

Een geheime ondergrondse basis uit de Tweede Wereldoorlog, ontworpen door Hitler om het V3-superkanon te huisvesten dat op Londen was gericht. Een aangrijpende herdenkingsplaats en tegelijkertijd een ongerept natuurreservaat.
Vestingwerk

De Citadel

Calais

De citadel, gebouwd op de ruïnes van een middeleeuws kasteel, ligt in de noordwestelijke hoek van de stad (avenue Pierre De Coubertin). Het was Filips le Hurperel, graaf van Boulogne, die in 1229 besloot een middeleeuws kasteel te laten bouwen, bestaande uit een vierkante omwalling met zes torens en een donjon, om de stad te beschermen. Aanvankelijk werd het bewoond door de graven van Boulogne en Artois, maar daarna werd het tot 1558 een verblijfplaats van de koningen van Engeland: Edward III verbleef er en versterkte het voor het eerst. Omdat het middeleeuwse kasteel niet meer voldeed aan de eisen van de oorlog, werd besloten een citadel te bouwen. Talrijke huizen werden met de grond gelijkgemaakt om bouwgrond te verkrijgen. De herinrichting van de vestingwerken werd uitgevoerd door Vauban (die al bekend stond om Fort Nieulay). Uiteindelijk werd het kasteel in de 19e eeuw definitief vernietigd. Men kan er nog steeds de middeleeuwse vestingmuren, de noodpoort die bekendstaat als de „porte de Boulogne“ en de „porte de Neptune“, ook wel de „porte royale“ genoemd, bezichtigen. Sommige van deze poorten zijn aangemerkt als historisch monument, evenals de grachten en de courtines. De citadel wordt tegenwoordig omringd door een wijk in regionale stijl (van rode baksteen) die dateert uit de Tweede Wereldoorlog en herbergt een wandelgebied en sportfaciliteiten. Er zijn namelijk elektrische bootjes beschikbaar om langs de muren te varen en de overblijfselen op een andere manier te ontdekken. De citadel is tegenwoordig omgebouwd tot een multifunctioneel sport- en schoolstadion en biedt voetbal-, rugby- en tennisvelden, enzovoort, zodat iedereen in een verrassende historische omgeving aan sport kan doen.
Vestingwerk

La Coupole

Helfaut

Van november 1943 tot maart 1944 begonnen de nazi’s in de buurt van Saint-Omer met de bouw van de koepel, het lanceerplatform voor de V2-raket. Dit revolutionaire geheime wapen werd door de Duitsers ontwikkeld met als doel Londen te vernietigen en het verloop van de oorlog in hun voordeel te keren. De koepel is tegenwoordig een centrum voor geschiedenis en herdenking dat een periode uit de Tweede Wereldoorlog in beeld brengt: de ruimtevaart, de Duitse geheime wapens en de Duitse bezetting in Noord-Frankrijk... Dankzij historicus Yves Le Maner, verantwoordelijk voor de samenstelling van het historische programma, kunt u de verbanden tussen oorlog en wetenschap, het nazisme, het geweld van de Bliksemoorlog, de „grijze“ dagen van de bezetting, de anonieme strijd van het verzet en de vreugde en het verdriet van de bevrijding, aan de hand van talrijke documenten zoals films, archiefstukken, maquettes en getuigenissen. Voor de bouw van de betonnen koepel ontwikkelden Duitse ingenieurs een originele methode waarmee een kolossaal bouwwerk snel kon worden opgetrokken. Met behulp van enorme graafmachines boorden ze gaten in de krijtlaag aan het oppervlak van het plateau. Vervolgens werd deze mal bedekt met aarde om de vorm te perfectioneren, en voorzien van een krachtige wapening. Daarna goten de ingenieurs met behulp van pompen beton in de mal. Tegenwoordig is deze 55.000 ton wegende locatie een herdenkingsplaats geworden, die getuigt van de nazi-waanzin. Er zijn infrarood-audiogidsen (in vier talen naar keuze: Frans, Engels, Duits, Nederlands) en videodiscs beschikbaar. Reken op tweeënhalf uur om deze fascinerende locatie te bezoeken, gelegen in het hart van de geschiedenis en de wetenschap. Vergeet niet even langs de winkel te gaan, waar u boeken, souvenirs en streekproducten kunt vinden.
Vestingwerk

Het bunkercomplex van Eperlecques

Éperlecques

Dit 22 meter lange bunkercomplex, gelegen aan de rand van het bos van Eperlecques, was oorspronkelijk bedoeld voor de lancering van V2-raketten die tijdens de Tweede Wereldoorlog Londen moesten vernietigen. Tussen 1943 en 1944 werkten meer dan 35.000 gevangenen mee aan de bouw van het bunkercomplex, maar tijdens de bombardementen door de Engelse ‘vliegende forten’ in 1943 werd het project omgevormd en werd het gebouw een fabriek voor de productie van vloeibare zuurstof, bestemd voor de motoren van een nieuwe generatie raketten. U betreedt het blockhaus, dat in 1985 tot historisch monument werd verklaard, via een gepantserde deur van 2 meter dik. De uitgestrektheid van de hallen en de verwoeste constructies zorgen voor een beklemmende sfeer. Tijdens de rondleiding ziet u angstaanjagende „geheime wapens“ van het Derde Rijk en valt de dikte van de muren (5 m) op. De bovenste vloerplaat, met een dikte van 7 meter, werd tijdens de bouw geleidelijk omhooggebracht door een systeem van vijzels, waardoor de bouw kon worden voltooid terwijl de gevangenen tegelijkertijd werden beschermd tegen bombardementen. De rondleiding door deze locatie en een audiotour (documenten, commentaar, geluidseffecten...) binnen in het fort laten u op aangrijpende wijze de geschiedenis van het gebouw, de technologie van de V2-raketten en de bouwtechnieken van de bunker herbeleven... terwijl u tegelijkertijd ontspannen door de parken kunt wandelen. De locatie biedt geluidsopnames en audiogidsen in 8 verschillende talen, een visuele gids in gebarentaal en is toegankelijk voor rolstoelgebruikers onder begeleiding.
Vestingwerk

Fort Risban

Calais

Fort Risban, gelegen aan de kust, is een van de laatste zeevestingen op Frans grondgebied. Dit fort, dat in 1990 tot historisch monument werd verklaard, was lange tijd een strategisch belangrijk onderdeel van de stad en onderging sinds de bouw ervan tijdens de Honderdjarige Oorlog talrijke verbouwingen. In 1346, toen de Engelsen het grondgebied van Calais binnenvielen, besloot koning Edward III om een zwaar bewapende houten toren te laten bouwen op de bestaande vestingwerken van Calais. Dit had als enig doel bevoorrading van buitenaf te verhinderen en zo de stad door hongersnood te belegeren. Toen de Engelsen de stad in bezit hadden, lieten zij de houten toren vervangen door een hoge stenen toren met kanonnen, de Lancastre-toren. Het fort, gelegen op een zandbank, raakte door de zeestromingen geleidelijk aan los van de duinen, waardoor het volledig in zee kwam te liggen. Na 1450 kreeg de Lancastre-toren de naam Risban en werd hij omgeven door een veelhoekige vestingmuur met daarin nog twee andere torens. In 1558 kwam Risban weer in Franse handen en besloot de gouverneur van Calais de hoogte van de Lancastre-toren te verminderen, die in die tijd een bedreiging vormde voor de stad. Er werden twee bastions aan toegevoegd en in 1622 diende het fort als uitgangspunt voor de aanleg van een dijk die tot aan Sangatte liep. In 1799 ontplofte een kruitmagazijn, wat grote schade veroorzaakte, maar dit weerhield het fort er niet van om in de jaren 1850 de belangrijkste verdedigingspost van de haven te zijn. Tijdens de Tweede Wereldoorlog bood het onderdak aan talrijke inwoners van Calais die de bombardementen ontvluchtten. Vanaf 1950 werden de overblijfselen van het fort opengesteld voor watersporters; tegenwoordig is het de zetel van de Yacht Club van Calais.

In de buurt — onze partners